Deze week hadden we groot nieuws voor de Kovol-gemeenschap. We moesten hen vertellen dat de familie Stous niet zal terugkeren naar Kovol, maar in de Verenigde Staten zal blijven. Rhett en Stacie waren erg geliefd bij de mensen van Kovol en het nieuws dat ze niet terugkomen was voor velen echt een schok.
Met de aftrap van alfabetisering vorige week was het hoog tijd om het wat rustiger aan te doen en een adempauze in te lassen. Dat zou slim zijn geweest, maar in plaats daarvan hebben we een taalcheck gepland voor Gerdine, Philip en Natalie 🙂 Onze alfabetiseringsconsulenten vertrokken op vrijdag, waarna de taalleerconsulenten op maandag overvlogen om tot woensdag te blijven.
We zijn gezegend dat we de afgelopen week wat vrije tijd hebben kunnen nemen om als team en gezin door te brengen. Zoals altijd is het nooit een volledige vakantie omdat er onvermijdelijk dingen tussenkomen.
Ik ben me nu heel bewust van het natte seizoen en spendeer de ochtenden en avonden ingepakt in een warme fleecetrui uit de wind. Voor de mensen van Kovol zitten nu de yams in de grond en de grote klus van het planten van de yamtuinen is geklaard en er is tijd voor andere dingen.
Helikopterdagen zijn altijd druk, met name als de laatste een poosje geleden is. Vandaag kwamen er ongeveer 100 mensen kijken wat de heli meebracht. Ik had Tribal Supply gevraagd om er een ballen pomp bij te doen, dus de tieners en jonge mannen keken er erg naar uit om hun voetballen op te kunnen pompen, en eindelijk eens te kunnen spelen met de bal die ik anderhalve maand geleden mee had gebracht!
Fiona heeft de afgelopen twee maanden in het huis van de Hansens gewoond, dagelijks school- en speeltijd met de kinderen van Stous en die van ons gehad, dagelijks met ons of de familie Stous gegeten en ze was iedere vrijdagavond op onze spelletjesavond. We hebben ontzettend gelachen als we tegen elkaar een obstakelrace renden die was bedacht door een vierjarige, of als we een danswedstrijd hadden of stoelendans deden. We hebben heel veel mooie herinneringen. Fiona werd expert in het dragen van twee baby’s tegelijk en ze overspoelde onze kinderen met aandacht. Onze kinderen genoten er met volle teugen van.
Onze 2 consultants, Wes en Jeremiah, waren een dag later in verbang met het weer in Kovol waardoor de heli niet kon landen, maar er stonden al heel wat mensen klaar om te helpen, ze hadden erg veel zin om onze voortgang in kaart te brengen. De volgende dag klaarde het weer op en was het evaluatietijd 🙂
Het begint dan altijd met het bespreken van het pre-evaluatieformulier dat we ingevuld hebben en gewoon kletsen over hoe wij vinden dat het gaat en wat we voor vragen hebben. We ervaren iedere dag weer dat we worstelen met de kleine nuances van de taal en cultuur in Kovol en het is al bemoedigend om een luisterend oor te hebben en de erkenning voor al ons harde werk te horen.
Voor de kinderen geldt vooral dat ze het hier prima naar hun zin hebben. Alice en Millie zijn dol op de beveiligingshonden en op trampoline-wiebelen. Oscar rent rond met de andere kinderen en maakt hele Lego-creaties. We zijn met de familie Stous naar een hotel met een zwembad geweest, dat was echt een uitje.
De afgelopen 2 weken heeft Fiona in het huis van de familie Hansen gewoond (dat leegstaat) en heeft ze de ochtenden doorgebracht met de familie Stous en de middagen met ons. Een extra paar handen om een baby vast te houden is echt een enorme verlichting.
Eerst dweilen. Dan erachter komen dat onze koelkast en vriezer uit zijn, dat is het volgende probleem voor alles ontdooit. Dat was gelukkig vrij simpel; onze aardlek was eruitgeknald tijdens de beving en moest gewoon even gereset worden. (Ik denk dat het wel betekent dat we ergens kortsluiting hebben gehad – dat is wel wat zorgwekkend.)