Feestje voor de geslaagden

Het afronden van de schoolopleiding en het ontvangen van een certificaat is altijd een reden voor een feestje. Wanneer de diploma-uitreiking de allereerste klas markeert die heeft leren lezen en schrijven in een taal waarvoor voorheen geen geschreven materiaal bestond, is dat een bijzonder grote gebeurtenis.

Graven graven graven

Als je off-grid leeft, besef je pas hoeveel zaken er thuis voor ons worden geregeld. Wat je met afval moet doen, is daar een voorbeeld van. In het Verenigd Koninkrijk is er een heel systeem dat we goed kennen. Er zijn bakken voor tuinafval, voedselafval, recycling en restafval. Je gooit het juiste afval in de juiste bak (wat per regio kan verschillen), kijkt vervolgens eens in de twee weken welke dagen de verschillende bakken worden opgehaald en zet de juiste bak de avond ervoor buiten voor de ophaaldienst. Nu ik het zo beschrijf, besef ik dat het best ingewikkeld is, maar je raakt er wel aan gewend!

Cavia’s

De cavia-kooi is een microkosmos van het leven in de jungle. Het is een ruige omgeving waar dingen snel verslijten. Ik ben opgegroeid in het Verenigd Koninkrijk, waar het bij het oplossen van problemen meestal draait om het vinden van het juiste product. Het gaat erom dat je op Google naar recensies zoekt om het product van de beste kwaliteit voor de beste prijs te vinden dat het probleem oplost. Als dat product kapotgaat, koop je een ander exemplaar of vraag je om vervanging. Wij leven in een ideeënwereld waarin we oplossingen bedenken. Zodra we een oplossing hebben gevonden, gaan we verder met het volgende probleem.

Het leven in de bush gaat door

Terugkeren naar Kovol na onze vakantie voelt als thuiskomen. Onze vakantie was heerlijk verkwikkend en we hebben er enorm van genoten. Hoe fijn onze vakantie ook was, de terugkeer naar ons huis in de bush voelt alsof we terugkomen op de plek waar we thuishoren. De gemeenschap van Kovol verwelkomde ons hartelijk, maar tegelijkertijd verliep onze terugkeer heel gewoon, als onderdeel van het dagelijkse leven, waardoor we niet overspoeld werden met aandacht.

Bijbellessen schrijven

Mijn werkdag bestaat momenteel uit een afwisseling van alfabetiseringslessen, bijbelvertaling, het schrijven van bijbellessen en tijd doorbrengen met de gemeenschap in Kovol. Mijn doel is om elke week aan elk van deze taken wat aandacht te besteden. Ik streef ernaar om elke dag een klein beetje vooruitgang te boeken met elke taak. Elk van deze taken is enorm en zou de komende maanden al mijn tijd in beslag kunnen nemen, maar ze moeten allemaal worden aangepakt.

Typen op de computer

De alfabetiseringsklas draait nu al drie volle weken en we gaan week 4 in. Bijna alle studenten maken gestaag vooruitgang. De lessen zijn op de meeste dagen van 13:30 tot 16:00 uur en de leraren moeten er vroeg zijn. De meeste van mijn middagen zijn nu gevuld met alfabetiseringsonderwijs, maar dat vind ik eigenlijk niet zo’n probleem. Het grootste probleem is juist dat al mijn vaste vertaalassistenten in de klas zitten.

Diepgaand begrip

Er is de laatste tijd veel activiteit geweest rondom de bouw van het klaslokaal voor alfabetisering. Mensen liepen af en aan terwijl het dak erop werd gezet, en deze week werden ook de banken en bureaus uit bomen uit de jungle gehakt en geplaatst. Terwijl dat allemaal gaande was, sprak een van de mannen van Kovol me aan toen ik alleen was om me uit te nodigen bij hem thuis te komen.

Alfabetiseringslokaal bijna klaar

De afgelopen maand is er steeds meer vooruitgang geboekt met het klaslokaal voor alfabetisering. Na een paar eerste dagen waarin wij aanwezig waren om vragen te beantwoorden en wat “aanmoediging” te geven, heeft de gemeenschap haar eigen ritme gevonden. Ze hebben nog nooit eerder een klaslokaal gebouwd en waren onzeker over hoe ze het “goed” moesten doen. Naarmate de tijd verstreek, was het prachtig om te zien hoe ze zelf initiatief begonnen te nemen en steeds meer vertrouwen kregen.