Het is verkiezingstijd in PNG. De spanningen kunnen hoog oplopen, kandidaten gaan op campagnepad en de snelwegen lopen vol met bussen die uitgedost zijn met campagneposters en luidsprekers. Dat hebben we eerder zo ervaren (in de stad), maar nu de verkiezingsdatum steeds dichterbij komt, gebeurde er weinig in de bush.

Ik kwam dit coole insect tegen onderweg naar een vergadering 🙂

We hadden verwacht dat er deze week een regeringsheli zou landen met een stembus en een verkiezingsteam, maar nu wordt het blijkbaar volgende week. Dat is in ieder geval wat men in het dorp zegt, wij weten het niet. Ik moet er nog achter zien te komen of het normaal is dat hier een stembus komt, of dat dat zo verwacht wordt omdat onze huizen hier nu staan. Op de een of andere manier krijg ik geen rechtstreeks antwoord. Als het team arriveert, zal ik het ze vragen!
Er is mij uitgelegd dat het team op het voetbalveld komt te staan en dat mensen dan één voor één langskomen en de kandidaat die ze willen, aanwijzen, wat dan voor hen opgeschreven wordt. Ze krijgen dan nagellak op hun pink om aan te geven dat ze gestemd hebben. Dat loopt het verkiezingsteam naar het volgende dorp ofzo… ik weet het niet – ik heb inmiddels geleerd om gewoon af te wachten en maar te zien wat er gebeurt.

Campagneposters langs het pad

Er wordt gestemd voor zowel een provinciaal parlementslid als een lokale-overheidsparlementlid. Ons lokale-overheidsgebied omvat 5 van de 7 Kovoldorpen en een aantal van de dorpen uit het aanpalende Pal-taalgebied, en nog een paar? De details zijn wat vaag.

Nu de verkiezingen nog maar een week (of 2, of meer…) verwijderd zijn, zien we ineens campagneposters opduiken, op huizen en bomen langs de paden. We hebben ook een paar vergaderingen bijgewoond, waar suppoters van bepaalde kandidaten iedereen proberen te overtuigen om op hun kandidaat te stemmen. Het lijkt erop dat de Kovolmensen ongeveer 500-1000 van de 17000 stemmen voor de LLG-zetel zijn – wat tegenspreekt wat ik eerder hoorde over de grootte van he departement… maar hee, niets is hier duidelijk en dat is oké. Er lijken twee kampen te zijn.

1 is het stemmen op de kerel die uit de grootste taalgroep in ons departement komt. We zijn te klein om met onze eigen kandidaat te winnen, dus laten we stemmen op de winnaar en hij ziet onze stemmen terug in de uitslag en stuurt ons wat golfplaat voor het dak. Het andere kamp is: niet op die gasten stemmen, we krijgen toch niks. Laten we maar op onze eigen kandidaat (uit Wanuma) stemmen.

Er was deze week een vergadering waar 4 of 5 teamleden van kandidaten in kamp 2 gesproken hebben. In PNG gebruiken ze een systeem van voorkeursstemmen waarbij stemmers een 1, 2, 3 rangschikking kunnen aangeven en waardoor de vertegenwoordigers wat kunnen samenwerken. Als je op de één stemt, sluit je niet per se de anderen dus uit. Ik moest er wel om lachen toen er 4 of 5 kandidaten tegelijk naar voren werden geschoven… Er gaat iemand achter het net vissen.

De boodschap was ‘Laten we op een goede kandidaat stemmen, zodat er hier overheidsdiensten en een weg komen’. Er werd niet duidelijk gemaakt wie dat de goede kandidaat was…. Maar waarschijnlijk degene op de poster die op dat moment omhooggehouden werd.

Het begin van de vergadering. Toen er meer mensen kwamen, gingen we samen zitten luisteren.

Hierna (alles was in de handelstaal Tok Pisin) hoorde ik ineens “en nu zal de witte man spreken”. Ik keek naar Rhett, wij allebei een stomverbaasde blik. Rhett wilde niet, ik wilde er ook niet in betrokken raken… maar ze zaten op ons te wachten.
Toen stond ik dus maar op en probeerde iets te bedenken terwijl ik de megafoon aanpakte. De verwachting is dat ik alles bevestig wat er gezegd is, maar ik wil geen kant kiezen! Mijn oplossing – gewoon over iets heel anders beginnen te praten, en daarbij net genoeg Kovol gebruiken dat de kandidaatvertegenwoordigers uit de stad niet alles kunnen volgen.

“Denk eraan dat de helikopter maandag komt met de arts die vasectomieën uitvoert. Als je wel klaar bent met meer kinderen krijgen, kunnen mannen langskomen om hun leidinkjes door te laten knippen. Overleg het wel eerst met je vrouw – het is onomkeerbaar.’ (Zeker weten dat de blog van volgende week in het teken staat van deze actie).

Kovolese gastvrijheid: een speciale maaltijd voor de gasten

De kandidaatvertegenwoordigers raakten een beetje in de war, maar de mensen uit Kovol moesten erom lachen en vonden het leuk. Daar kwam ik weer goed mee weg!

We kwamen naar de vergadering omdat we wilden weten hoe het staat met het idee van een eerstehulppost hier in het dorp, maar hoewel er wel mensen waren die daarbij betrokken zijn, werd het idee toch even aan de kant geschoven. Voor wij kwamen was de gemeenschap al bezig materialen te verzamelen voor het neerzetten van het gebouw, maar nu zijn ze teleurgesteld en boos omdat dat hout en de dakplaten liggen te rotten. Wij dachten dat de vergadering daarover zou gaan.

Alles bij elkaar proberen wij neutraal te blijven en alleen te observeren wat er gebeurt. Het probleem is dat we geen idee hebben war voor boodschap het overbrengt als je er bent om ‘alleen te observeren’ 😀 We geven wel aan dat we het systeem van voorkeursstemmen wel kunnen waarderen. Het VK mag daar best een voorbeeld aan nemen!

We hebben ook deze kleine man verbonden, die zijn hoofd had opengehaald aan een steen

0 reacties

Geef een reactie