Dutch

Als je off-grid leeft, besef je pas hoeveel zaken er thuis voor ons worden geregeld. Wat je met afval moet doen, is daar een voorbeeld van. In het Verenigd Koninkrijk is er een heel systeem dat we goed kennen. Er zijn bakken voor tuinafval, voedselafval, recycling en restafval. Je gooit het juiste afval in de juiste bak (wat per regio kan verschillen), kijkt vervolgens eens in de twee weken welke dagen de verschillende bakken worden opgehaald en zet de juiste bak de avond ervoor buiten voor de ophaaldienst. Nu ik het zo beschrijf, besef ik dat het best ingewikkeld is, maar je raakt er wel aan gewend!

De cavia-kooi is een microkosmos van het leven in de jungle. Het is een ruige omgeving waar dingen snel verslijten. Ik ben opgegroeid in het Verenigd Koninkrijk, waar het bij het oplossen van problemen meestal draait om het vinden van het juiste product. Het gaat erom dat je op Google naar recensies zoekt om het product van de beste kwaliteit voor de beste prijs te vinden dat het probleem oplost. Als dat product kapotgaat, koop je een ander exemplaar of vraag je om vervanging. Wij leven in een ideeënwereld waarin we oplossingen bedenken. Zodra we een oplossing hebben gevonden, gaan we verder met het volgende probleem.

Terugkeren naar Kovol na onze vakantie voelt als thuiskomen. Onze vakantie was heerlijk verkwikkend en we hebben er enorm van genoten. Hoe fijn onze vakantie ook was, de terugkeer naar ons huis in de bush voelt alsof we terugkomen op de plek waar we thuishoren. De gemeenschap van Kovol verwelkomde ons hartelijk, maar tegelijkertijd verliep onze terugkeer heel gewoon, als onderdeel van het dagelijkse leven, waardoor we niet overspoeld werden met aandacht.

Iets wat we hier graag willen aanmoedigen, is dat onze kinderen vaker met de kinderen uit Kovol spelen. Er zijn een paar hindernissen geweest die het voor onze kinderen moeilijk maakten om dat te doen.

Bijbelvertaling is een uitdagende taak. Het gaat niet alleen om het vinden van de juiste woorden om de woorden uit het origineel te vertalen.

Mijn werkdag bestaat momenteel uit een afwisseling van alfabetiseringslessen, bijbelvertaling, het schrijven van bijbellessen en tijd doorbrengen met de gemeenschap in Kovol. Mijn doel is om elke week aan elk van deze taken wat aandacht te besteden. Ik streef ernaar om elke dag een klein beetje vooruitgang te boeken met elke taak. Elk van deze taken is enorm en zou de komende maanden al mijn tijd in beslag kunnen nemen, maar ze moeten allemaal worden aangepakt.

Er is de laatste tijd veel activiteit geweest rondom de bouw van het klaslokaal voor alfabetisering. Mensen liepen af en aan terwijl het dak erop werd gezet, en deze week werden ook de banken en bureaus uit bomen uit de jungle gehakt en geplaatst. Terwijl dat allemaal gaande was, sprak een van de mannen van Kovol me aan toen ik alleen was om me uit te nodigen bij hem thuis te komen.

De afgelopen maand is er steeds meer vooruitgang geboekt met het klaslokaal voor alfabetisering. Na een paar eerste dagen waarin wij aanwezig waren om vragen te beantwoorden en wat “aanmoediging” te geven, heeft de gemeenschap haar eigen ritme gevonden. Ze hebben nog nooit eerder een klaslokaal gebouwd en waren onzeker over hoe ze het “goed” moesten doen. Naarmate de tijd verstreek, was het prachtig om te zien hoe ze zelf initiatief begonnen te nemen en steeds meer vertrouwen kregen.

Heb je er ooit over nagedacht hoe wij soms overkomen op God? Het lijkt wel alsof we altijd iets van Hem nodig hebben. We hebben dagelijkse behoeften, verlangens en een constante angst over een onzekere toekomst. Het is logisch om te denken dat onze aanhoudende stroom van zorgen vermoeiend moet Lees verder